Mawaru Penguindrum - Wprowadzenie.

 Screen z anime "Mawaru Penguindrum".

Wprowadzenie:

Historia oscyluje wokół trójki rodzeństwa. Braci Kanba i Shouma oraz ich siostry Himari. Himari Takakura jest chora, podczas wizyty lekarz oznajmia, że siostrze pozostało maksymalnie kilka miesięcy życia. Rodzeństwo postanawia wykorzystać każdą wolną chwilę razem, śmierć może nadejść w każdym momencie. Niestety, nadchodzi. W najmniej oczekiwanym momencie, podczas wycieczki do oceanarium, Himari traci przytomność i odchodzi z tego świata.

Bracia prezentują różne postawy, jeden chce pogodzić się ze śmiercią, drugi wręcz przeciwnie. Dochodzi do bójki między braćmi, w tym momencie ich siostra budzi się do życia. Wszystko za sprawą zabawnej czapeczki w kształcie głowy pingwina. Duszek który opętał czapkę,  w zamian za przedłużenie życia Himari, prosi braci o znalezienie tajemniczego „Penguin Drum”, grożąc  że jeśli nie podporząkują się jego woli, siostra odejdzie po raz drugi, tym razem na zawsze. 

Pierwsze wrażenia:

Pomimo dość poważnej tematyki serii, nie sposób się nie  śmiać. Duszek z czapki przysłał na pomoc rodzeństwu trzy zabawne pingwiny, które najwyraźniej posiadają zdolność rozumienia ludzi i są bezwzględnie posłuszne. Oczywiście, pingwiny jak to pingwiny, nie są zbyt poradne na lądzie – jest to przyczyną wielu zabawnych sytuacji i kłopotów dla naszych bohaterów. Kłopotów, ponieważ tylko trójka rodzeństwa i zwierzęta, są w stanie zobaczyć owe pingwiny.

Całe anime obfituje w sporą dawkę humoru. Niestety postaci nie są szczególnie skomplikowane jeśli chodzi o osobowość. Na plus serii przemawia także fakt, że nie jest ona nastawiona na zadowolenie męskiej części publiczności. Zainteresowanie budowane jest akcją, nie oprawą. 

Geneza:

Seria została napisana przez Takayo Ikami i Kunihiko Ikuhara. Nie posiada pierwowzoru w postaci mangi, noweli czy gry, została napisana stricte pod kątem wyświetlenia jako anime. Pierwszy odcinek został wyświetlony 8 lipca 2011 roku.

Dane serii:

Reżyseria: Kunihiko Ikuhara
Scenariusz: Kunihiko Ikuhara; Takayo Ikami
Muzyka: Yukari Hashimoto

Studio: Brain's Base    
Sieć : MBS, TBS, AT-X

Planowana ilość odcinków: 12

Długość pojedynczego odcinka: ~24 minuty

Gatunek: dramat, komedia

Styl:

Oprawa graficzna nie daje przykrego uczucia, że wszystkie tła były tworzone za pomocą szablonów. Kreacja postaci jest na wysokim poziomie. Minusem jest fakt, że scena w której duszek przemawia do braci, jest praktycznie tą samą sceną ze zmienionymi słowami. Być może zostało to zastosowane z przyczyn humorystycznych, jak dla mnie – osoby przeczulonej na punkcie cięć w budżecie, budzi to lekki niesmak. 

Ocena:

Fabuła: 9/10 – żadnych zastrzeżeń, można powiedzieć, że fabuła serii jest nietypowa choć pewnie znalazłoby się anime z podobnymi motywami.

Styl: 9/10 – podczas oglądania anime nie mamy uczucia szablonowości produkcji. Jedyne co może zniechęcić to dość jaskrawe kolory które pojawiają się w wielu scenach.

Ocena ogólna: 9/10 – z niewielkimi zastrzeżeniami jest to bardzo dobre anime, urzeka humorem, atypowością i dobrymi relacjami rodzeństwa.

Źródła i więcej informacji:

Anime News Network (angielski)

Wikipedia (angielski)

Oficjalna strona serii (japoński)

Usagi Drop - Wprowadzenie.

 Screen z anime "Usagi Drop" wyświetlanego w stacji Fuji TV.

Geneza:

Oparte na mandze autorstwa Yumi Unita o tym samym tytule. Dotychczas ukazało się 9 woluminów na przestrzeni lat 2005- 2011, wydanych przez FEEL YOUNG – czasopismo którego grupą docelową są głównie kobiety.

Pierwszy odcinek anime ukazał się 7 lipca; między innymi w Fuji TV. W sierpniu 2011 roku wydany zostanie pełnometrażowy film.

Dane serii:

Reżyseria: Kanta Kamei

Scenariusz: Taku Kishimoto (odcinki 1-5)

Muzyka: Suguru Matsutani

Animacje: Production IG  

Planowana ilość odcinków: 12

Długość pojedynczego odcinka: ~23 minut

Gatunek: komedia, dramat

Wprowadzenie:

30-letni Daikichi wraca do rodzinnego domu na pogrzeb swojego dziadka. Na miejscu dowiaduje się, że dziadek miał nieślubne dziecko, 6-letnią dziewczynkę imieniem Rin. Rin jest nieśmiała i wyjątkowo mądra jak na swój wiek. Niestety, nikt w rodzinie nie podejmuje się wzięcia dziewczynki pod swoją opiekę. Zdenerwowany tą sytuacją Daikichi postanawia zaopiekować się swoją 6-letnią ciotką.

Pierwsze wrażenia:

Na pierwszy rzut oka, seria wydaje się być kolejna z serii „zmiękczanie serc przez adoptowane dzieci”. Daikichi jest młodym specjalistą od sprzedaży, nie ma żony, a większość swojego czasu spędza w pracy. Wielkim plusem protagonisty jest jego honorowość. Decyzję o przyjęciu Rin pod swój dach podjął prawie bez zastanowienia - w myśl tego co należy zrobić.

Co do samej podopiecznej Daikichi-ego, bije od niej kontrast pomiędzy powagą którą przejęła po ojcu, a swoją własną dziecinnością. Z tego właśnie powodu, połączenie poważnej i dziecinnej Rin z lekkomyślnym, a zarazem odpowiedzialnym Daikichim, seria obfituje w zabawne sytuacje. Z drugiej strony nad domem wisi nieodległa w czasie śmierć ojca Rin i brak kontaktu z jej matką.

Styl:

Kreacja postaci i otoczenia jest dość nietypowa. Osobiście opisałbym kreskę jako niezdarną choć czarującą, lekko pastelową i dziecinną, ale jak najbardziej trafną jeśli wziąć pod uwagę fabułę i bohaterów.

Ocena:

Fabuła: 10/10 – autorzy uraczyli nas dość trudnymi tematami, ale sposób przedstawienia sprawia, że są one lekko przyswajane przez widza.

Styl: 8/10 – bynajmniej nie jest to jedna z tych super-nowoczesnych produkcji, ale styl doskonale komponuje się z tematyką i kreacją postaci.

Ocena ogólna: 9/10 – sympatyczna atmosfera anime umożliwia widzowi bezbolesne przebrnięcie przez trudne sytuacje bohaterów, momentami zabawna, czasem smutna.  

Źródła i więcej informacji:

Wikipedia (japoński)

Anime News Network (angielski)

Wikipedia - film (angielski)